दशैँ

शारदीय लालिमा बोकेर घाम दैलोमा आइपुग्दा,
खेतका धान झुल्छन्, 
बारीमा कोदो फुल्छन् 
सुक्सुकाउँदो आँगन छेऊमा 
सयपत्री र मखमली कोपिला मुस्काउँदा पनि 
यो मनमा दशैँ किन भित्रिदैन कुन्नी? 
 
साँच्चै नढाँटी भन्नुस् त तपाइको मनमा ‘दशैँ’ नआएको कति भयो? 
देखाउन कै लागि मान्ने दशैँ 
र पात्रोमा आएर जाने दशैँको भो हिसाब नगरौँ ! 
लौ न ए हजुर, 
नढाँटी भन्नुस् त तपाइको मनमा ‘दशैँ’ नआएको कति भयो? 
यो मनमा दशैँ उदाउन छोडेको त वर्षौ पो भइसकेछ।
 
मेरो मनको दशैँ कसरी आउँथ्यो था’छ ? (सुन्न मन छ?) 
लौ सुन्नुस् है 
दशैँ त उत्साह र उमङ्ग सँगै आउन पर्थ्यो, 
वर्ष दिन व्यग्र भएर, 
औला भाँची भाँची दिन गनेर 
अझैँ भन्दा, 
दशैँले त्यो आकाशे रङको सर्ट र गाढा निलो फ्रक लिएर आउन पर्थ्यो। (याद छ नि है? ) 
 मेरो दशैँले लाहुरे घर फर्काउन पर्थो, 
बाटाघाटा र घर रङ्ग्याउन पर्थ्यो 
रातो माटे डाँडाँमा आमा भाउजुहरुको कल्याङमल्याङ सुनिन पर्थ्यो। 
खै त ? 
 
उता गाउँ सुनसान छ रे। 
आफन्तहरु नभेट्नु भन्ने खबर छ। 
छर छिमेकी टाढै बस्ने नियम छ।
 न दोबाटामा पिङ छ, 
न मनमा शरदको उमङ्ग ? 
यो कस्तो दशैँ हो हजुर ? 
यता परदेशीका टिकट क्यान्सिल, 
उता बा आमाको मन सिथिल। 
 
आकाशे रङको सर्ट र गाढा निलो फ्रक 
दोबाटाको पिङ सिनित्त बाटाघाटा, 
अब फेरी त्यो दशैँ कहिले आउँला खै? 
आउँला कि नआउला ?
घडी उल्टो घुमाएर आउने भए 
म त्यो बालापन र त्यै दशैँमा पुग्थेँ। 
जहाँ म बा लाई घुर्क्याउँथेँ 
अनि त्यै स्कुले सर्ट फ्रक लाएर मावल जानु ? 
खै नयाँ लुगा ?
 
 समय फेरियो दशैँ फेरियो 
म फेरिएँ लुगा पनि धेरै फेरियो 
तर मलाई त्यै आकाशे सर्ट र फ्रकसँगको दशैँमात्र मात्रै यादमा रहिरह्यो 
र रहिरहनेछ।

No comments:

Post a Comment